Vrij is verbonden

Geachte mevrouw Hiwat-Kortstam, beste Charlene, ik heb u beloofd om vandaag ergens op terug te komen. U schrijft: “Hoe bijzonder iets als vrijheid is, wordt duidelijk zodra ik me realiseer dat we dat nog steeds niet volledig zijn. Echt vrij bedoel ik dan.” Terug te komen met de vraag hoe u denkt dat volledige vrijheid eruit ziet?

Gloria-Wekker

Foto Gloria Wekker: www.nieuwwij.nl

Zijn we echt vrij als: “…er geen sprake is van racisme of discriminatie, in welke zin dan ook. Dat je als mens gewoon kunt ‘zijn’, zonder dat je je daarvoor hoeft te verontschuldigen”?  Of om het door te vertalen naar mijn situatie, zonder dat ik het gevoel krijg dat ik me moet verontschuldigen voor wie ik ben, een blanke man van middelbare leeftijd. Verontschuldigen dat ik jou het gevoel geef dat ik je stereotypeer en het gevoel geef dat je: “twee keer zo hard moet werken voor een gemiddeld resultaat.”  Dus dat ik er gewoon mag zijn zonder gestereotypeerd te worden als iemand met, om Gloria Wekker aan te halen: “een zelfflaterend zelfbeeld.” Een zelfbeeld van witte onschuld. Kan ik er wat aan doen dat ik als witte man ben geboren? U kunt er ook niets aan doen dat u als zwarte vrouw bent geboren. Zonder, zoals ik ook al aan Mitchell Esajas heb geschreven, me in een hoek gezet te voelen. Een hoek waaruit ik niet kan ontsnappen omdat ik nu eenmaal die witte man blijf. Het enige wat verandert, is die middelbare leeftijd.

Beste Charlene, van mij hoeft u niet twee keer zo hard te werken. U hoort erbij en u mag er zijn. Ik wil samen met u, Mitchell Esajas, Gloria Wekker en anderen die er iets aan willen doen, strijden tegen alle vormen van ongelijke behandeling en ongelijkheid. Dat kan alleen als u mij als mens ziet, als individu. Niet als een wandelend “cultureel archief” om een term van Gloria Wekker te gebruiken.

Als ons dat lukt dan wordt de wereld een stuk prettiger om in te leven omdat we dan echt samenleven. Zijn we dan echt vrij? Of zijn we dan nog steeds gebonden of beter, verbonden? Verbonden aan elkaar omdat we deze aarde delen? Verbonden omdat we samenleven en er voor elkaar zijn? Als u dat met ‘volledig vrij’ bedoeld, dan zijn we volledig vrij. Voor mij is volledig vrij iets anders, het is een stille, kille wereld van niet verbonden individuen.

Om Schopenhauer aan te halen: “Geheel zichzelf zijn mag men slechts, zolang men alleen is; wie dus niet van de eenzaamheid houdt, houdt ook niet van de vrijheid, want slechts wanneer men alleen is, is men vrij.”

3 gedachtes over “Vrij is verbonden

  1. Heidi Bronzwaer

    Mooie invalshoek, ballonnen doorprikker. Ik lees al een tijdje af en toe artikelen van je. In dit artikel neem je het eindelijk eens op voor jezelf en voor ons. Discriminatie treedt aan twee kanten op. Sterker nog, discriminatie gedraagt zich als het “la-vache-qui-rit” effect. Je weet wel dat kaasjesdoosje, waarop een koe staat afgebeeld, die als oorbel haar eigen kaasjesdoosje draagt. Zo gedraag ik mij vaak raar en kunstmatig naar de ander, die licht of donker getinte man bijvoorbeeld, in de wetenschap namelijk dat hij of zij ervan uit gaat dat ík discrimineer. Vooral niet laten merken dat ik de ander anders vind, dus. Want ik discrimineer natuurlijk niet. Nee, er is mij niets opgevallen. Pompidom … alle vooroordelen, alles wat ik geleerd heb over licht getinte mannen, over moslims – want het zal wel een moslim zijn – snel opzij zetten.
    Die angst om te discrimineren, maakt de oprechte nieuwsgierigheid en openheid naar de ander kapot. Waar blijven we inderdaad met onze vrijheid als we als burger geen gebruik mogen maken van ons onderscheidend vermogen? Niet een beetje mogen discrimineren? Maar laat het wel zijn met het oog op oprechte belangstelling voor het individu erachter. Maak gebruik van je voorkennis om nieuwe kennis op te doen. Geeft dat geen vrij gevoel?

    Liked by 1 persoon

    1. Mooi woord voorkennis. Ik heb het al eens voor-oordeel genoemd. Bewust met het streepje, een oordeel dat ik heb voordat ik het nader heb onderzocht en dat onderzoek leidt vaak tot een nieuw oordeel. Een oordeel dat dan ook weer een voor-oordeel is en weer nader op de proef gesteld wordt door nieuwe inzichten en ervaringen.

      Want het is erg lastig om steeds alles blanco te benaderen. Dan zou je steeds weer tegen een lantaarnpaal aanlopen en je pijn doen. Die ervaring van de eerste en de kennis die dat heeft opgeleverd, neem ik graag mee naar de volgende. Die eerste was hard en bezorgde pijn. De twee zal ik eerst ‘bevoelen’ en niet door er tegenaan te lopen.

      Like

  2. Pingback: Beste Anousha Nzume – Ballonnendoorprikker

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s