Spel met/zonder grenzen

“Een permanent en principieel open-grenzenbeleid kan in heel Europa de contrarevolutie ontketenen waarvan we nu overal in Europa helaas de contouren al zien.” De laatste zin uit een interessant artikel van Henri Beunders in Trouw. Beunders constateert terecht dat het broedt en gist in de wereld ten zuiden van Europa en dat hierdoor mensen op drift raken. “En als de boel ontploft in Egypte, Libië of Nigeria, reken dan maar met een half tot heel miljard Afrikanen, of nog meer: hun aantal zal in 2050 verdubbeld zijn tot 2,5 miljard, China en India samen dus,” aldus Beunders om de situatie nog wat bedreigender te maken. Op drift naar de stad, naar andere Afrikaanse landen maar ook naar Europa, want dat heeft ‘een goede pers’ in Afrika. Bovendien liggen Amerika of Australië voor een tocht per rubberboot te ver weg. In dit artikel verwijt hij mensen die Europa’s buitengrenzen open willen houden voor migranten en vluchtelingen, naïviteit. Naïviteit kan ‘contrarevolutionaire’ gevolgen hebben voor onze democratie en de verzorgingsstaat, volgens Beunders, kernelementen van onze politieke cultuur. Hij pleit daarom voor het sluiten van de grenzen.

Spel zonder grenzen

Illustratie: www.huisvanalijn.be

Nu wordt die ‘verzorgingsstaat’ al door de achtereenvolgende regeringen afgebroken en omgebouwd naar een ‘participatiesamenleving’ en ligt de huidige democratie ook onder vuur. Over deze afbraak van die kernelementen van onze politieke cultuur door onze politieke cultuur wil ik het niet hebben. Net zoals Beunders ‘open grenzen’ kritisch bevraagd, is het ook mogelijk om ‘gesloten grenzen’ kritisch te bevragen. Welke gevolgen heeft het sluiten van de Europese buitengrenzen?

Als eerste de vraag waar die buitengrens precies ligt? Waar moet het hek, die nieuwe ‘Berlijnse muur’ maar dan om mensen buiten te houden, worden geplaatst? Niet alle EU-landen zijn Schengenlanden, een zestal landen van de EU waaronder het Verenigd Koninkrijk bijvoorbeeld niet. En andersom niet alle Schengenlanden zijn EU landen, Noorwegen, Liechtenstein, IJsland en Zwitserland bijvoorbeeld niet. Nu is daar wel uit te komen. Alleen komen de vluchtelingen en migranten nu met rubberbootjes. Hoe stop je die? Wat als vluchtelingen niet meer in gammele rubberbootjes komen, maar met een grote vrachtvaarder de Noordzee opvaren op weg naar Rotterdam? Terugslepen naar internationale wateren?

Maar wat als dat schip dan ineens zinkt? Laten we die mensen dan in de Noordzee verdrinken? Worden er met alle landen afspraken gemaakt zoals nu met Turkije zijn gemaakt? Wat dan te doen met luchthavens als bijvoorbeeld Schiphol? Wat als ik als vluchteling vanuit Afghanistan een vlucht boek naar Brazilië met een overstap op Schiphol en ik vraag op Schiphol asiel aan? Of een vliegtuig met migranten wordt ‘gekaapt’ en vliegt het Europese luchtruim binnen? Zijn gesloten grenzen zo niet alleen te bereiken als er wordt geaccepteerd dat er aan die grenzen vele doden zullen vallen? En niet alleen omdat hun bootje midden op zee omslaat, nee ook omdat Europa zelf zal moeten doden om die grenzen dicht te houden? Zou dit in het ergste geval kunnen betekenen dat die half miljard Afrikanen, of een deel ervan, gewapend en al, de Europese grens zullen bestormen, een oorlog dus?

Beunders heeft gelijk dat ‘open grenzen’ en iedereen van harte welkom heten, niet zal werken. Als zijn half miljard Afrikanen naar de EU komen, dan betekent dit een verdubbeling van de bevolking. Zou de oplossing dan niet moeten worden gezocht in ademende grenzen? Grenzen die open staan voor zowel vluchtelingen als arbeidsmigranten? Voor arbeidsmigranten door bijvoorbeeld te werken met arbeidsvergunningen voor bepaalde tijd. Arbeidsvergunningen die aan te vragen zijn in de landen van herkomst? Niet alleen voor de ‘hoogopgeleide ICT nerd’ maar ook en vooral voor lager- of niet opgeleiden? Maar vooral ademende grenzen door eerlijke handel? Waarbij eerlijk wat anders is dan vrije handel. Waarbij Afrikaanse landen beperkingen op mogen leggen aan westerse producten om zo hun eigen bedrijvigheid te beschermen en op te bouwen. Want is eerlijk delen van welvaart en welzijn op alle niveaus niet een onmisbaar onderdeel van een structurele oplossing?

6 gedachtes over “Spel met/zonder grenzen

  1. Het lijkt mij dat als wij werkelijk dit ‘probleem’ niet binnen Europa willen hebben, we moeten zorgen dat het probleem niet ontstaat. Dat betekent dus behoorlijk investeren in Afrika, zorgen dat men daar een veilig bestaan op kan bouwen, geen reden heeft om weg te vluchten.

    Like

      1. Ik ben benieuwd hoe we dat voor elkaar krijgen, dat eerlijk delen.

        Zie de manier waarop winkels als Primark en Action zich een plek in onze samenleving hebben weten te bemachtigen. Die leggen de kosten neer bij de partijen waar ze hun goederen vandaan halen. Dan bedoel ik niet eens zozeer qua mensenrechten/lonen/kinderarbeid. Ongetwijfeld dat men daar redelijk naar heeft gekeken. Maar zaken als duurzaamheid/klimaatverandering, daar houden deze bedrijven nauwelijks rekening mee. Gevolg: veel onleefbare gebieden, waardoor mensen genoodzaakt zijn te vluchten. Prognose: een drie keer zo grote vluchtelingenstroom, welke jij hier ook beschrijft.

        Het probleem is dat we dit niet in ons eentje kunnen oplossen. Je kunt zelf zorgen zoveel mogelijk ‘goede’ producten te kopen. Maar alleen dat is al vrij lastig te controleren (gelukkig hebben we http://www.rankabrand.nl). Maar ook vanuit de politiek hoop ik dat hier veel meer op aangestuurd wordt. Zorgen dat bedrijven de kosten verdelen, waardoor loon, klimaat enzovoorts wordt meegerekend. Daarbij zal de politiek ook uit moeten leggen waarom we die keuzes dienen te maken, omdat het leven hier duurder zal worden. Niet meer vier keer per jaar op vakantie, iedereen een eigen auto, vlees eten, om het jaar een nieuwe telefoon etc. Benieuwd of we dat met z’n allen voor elkaar krijgen.

        Like

      2. Zie ook de manier waarop grote bedrijven belastingen ontwijken en daardoor geld onttrekken wat die landen goed zouden kunnen gebruiken voor hun eigen ontwikkeling.

        Inderdaad hoe voor elkaar te krijgen dat bedrijven zich daar en aan het milieu, de arbeidsomstandigheden enzovoorts? Door die door te berekenen stijgen productprijzen en kost het t-shirt van de Primark ineens € 25 in plaats van € 5. Dat zal hier velen pijn doen en tot minder koop leiden. Wellicht niet in geld maar wel in aantallen producten. Wij krijgen daardoor minder, maar wel eerlijke waar voor ons geld. Voor velen in ons land zal dat tot problemen leiden omdat de beurs te klein is.

        Ook zal er minder vraag naar ‘t-shirts’ zijn en dat leidt daar tot minder werk, maar wel meer geld voor dat werk. Geld dat daar eerlijk moet worden verdeeld en aangewend, ook onder degenen die daar geen werk hebben.

        Net als daar, zullen we ook in het westen en dus in Nederland, eerlijker moeten delen. Eerlijker moeten delen door op een of andere manier meer geld van rijk naar arm te transporteren.

        belangrijk is hierbij, volgens mij, dat we naar andere producten vragen. Of beter gezegd, producten met andere eigenschappen. Naar bijvoorbeeld mobile telefoons die ‘ oneindig lang’ mee gaan omdat onderdelen los te vervangen zijn door nieuwere versies. Dan hoeft niet steeds het hele toestel te worden weggegooid als er een betere camera is, of een snellere processor. Als de fabrikant vervolgens de producent die oude terugneemt en recyclet dan komen we ergens. Dan halen we de verspilling eruit en kunnen we met minder geld wellicht verder komen. Zou dat kunnen?

        Liked by 1 persoon

      3. Ik verwacht van wel, maar daar gaan nog jaren overheen. Bepaalde zaken staan nu op de agenda, waaronder recycling van materialen uit met name technologische zaken. Ook de belastingen die worden ontvlucht staan ter discussie.

        Probleem is met deze zaken: dit kun je, politiek gezien, niet als één land doen. In Europa hebben we de gehele EU nodig om zaken als bovenstaande aan te pakken. Dat ‘het volk’ nu juist zo anti-EU is, geeft daarom wel te denken.

        Mocht het zover komen pleit ik voor dichte grenzen. Geen mensen en goederen naar binnen, noch naar buiten. In dat geval kunnen wij gaan werken aan onze eigen doelen. Dan ligt het in ieder geval niet aan ons. Hopelijk wil de rest van de wereld dan ook nog wel meedoen.

        Like

      4. Of er komt een gedwongen versnelling. een soort revolutie. Ik hoop dat het niet zover komt dat grenzen dicht gaan. Dat zal leiden tot nog meer ongelijkheid zowel tussen landen als binnen landen. Want denk je dat de happy few last zullen hebben van die gesloten grenzen? Dat zij geen buitenlandse producten meer kunnen verwerven? Dat zij landen niet meer binnen komen?

        Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s