Wie een kuil graaft

Als werkloze en bijstandsgerechtigde word je flink achter de veren gezeten om betaald werk te zoeken. Om je daarbij te helpen is een hele ‘industrie’ opgezet. Als bijstandsgerechtigde kom je in aanraking met gemeentelijke werkcoaches of werkconsulenten, je moet allerlei trainingen volgen zoals sollicitatietrainingen en CV-pimpcursussen. Als werkloze moet je verplicht een aantal brieven schrijven, is er ondersteuning van re-integratiecoaches al dan niet ingehuurd.

kuilFoto: www.ad.nl

“Haast geen enkele maatregel die het CPB is tegengekomen, leidt tot meer werkgelegenheid. Het ontzorgen van werkgevers als ze een arbeidsgehandicapte in dienst nemen? Geen effect. Ambtenaren bijscholen over wat wel en niet werkt? Geen effect. Intensievere samenwerking met uitzendbureaus? Onduidelijk wat dat doet.” De korte samenvatting in Trouw van de resultaten van dit activerende arbeidsmarktbeleid dat gemeenten en UWV loslaten op mensen zonder betaald werk. Trouw haalt het onderzoeksrapport Kansrijk arbeidsmarktbeleid van het Centraal Planbureau aan.

‘Geen effect’ voor de lieve som van meer dan één miljard euro. Gemeenten ontvangen ruim €600 miljoen voor het activeren van bijstandsgerechtigden en het UWV geeft ruim €500 miljoen uit aan re-integratieactiviteiten voor werklozen en arbeidsongeschikten. Dus stoppen met al die inspanningen. Is het verbazend dat het geen effect heeft om mensen te begeleiden bij het zoeken naar werk, dat er niet is?  Was er voldoende werk, dan zouden vele werklozen niet werkloos zijn. Als er tien werklozen zich voor één baan melden, wordt er hooguit één aangenomen. Daar kan geen CV-pimpcursus of sollicitatietraining wat aan veranderen. Zou het bovendien kunnen dat degene die voor die ‘trainingen’ de beste kans had, die na de trainingen nog steeds heeft?

Minister Asscher denkt er anders over: “Daarbij lijkt een effect van 0,1 procent niet veel, maar het gaat dan wel om zevenduizend banen.”Inderdaad is 7.000 banen niet niks. Alleen, wat kosten die banen? Landelijk wordt er ruim één miljard euro aan re-integratieactiviteiten uitgegeven. Dat is ruim € 140.000 per baan. Stel al die 7.000 gelukkigen ontvangen een modaal inkomen, in 2016 is dat € 36.000 bruto. Hiervan komt dus ook nog weer eens € 12.000 terug via belastingen en premies. Dus om iemand een baan met een inkomen van € 24.000 te bezorgen, wordt bijna zes keer zijn salaris uitgegeven? Hoe efficiënt is dit?

Natuurlijk is er nog een ander effect. Door dat miljard aan re-integratie te vertimmeren, zijn die vele consulenten, coaches en managers toch maar mooi van de straat. Die verdienen eraan. Maar hoe bevredigend is het, om werk te verrichten dat geen effect heeft? Om week na week een kuil te graven en met het zand uit die kuil de kuil van vorige week weer dicht te gooien?

7 gedachtes over “Wie een kuil graaft

  1. Heel goed beschreven. Zou ook wel eens willen weten hoe hoog NU de “Marshall-hulp” aan Griekenland is per hoofd van de bevolking. Ik las ergens begin 2012 € 33.600,- per Griek en onze bijdrage in 2015 een € 700,- per Nederlander….en het effect?

    Like

  2. Dag Gerrit,
    Dat zal in ieder geval een flink bedrag zijn. Maar zou het kunnen dat het grootste deel van dat bedrag rechtstreeks terugkomt als rente en aflossingen ? Dus dat de Griek er zelf eigenlijk niets van ziet? Rente en aflossingen die onze banken en nu onze overheid overeind houden?

    Like

  3. Ik heb geen idee, maar in maart 2016 zei Dijsselbloem dat de eurolanden gaan praten over schuldenverlichting voor Griekenland en Christine Lagarde gaf te kennen dat een financieel reddingsplan niet levensvatbaar is zonder schuldverlichting. Er werd zelfs gesproken over kwijtschelding in de toekomst. Bij de start van het financiële reddingsplan was nog nadrukkelijk aangegeven dat elke vorm van schuldenverlichting aan Griekenland uitgesloten was…….ach ja,…politiek. Ik denk dat onze overheid een terugbetaling goed kan gebruiken, we mogen nu weer geld doorschuiven naar Turkije. En de Griekse bevolking? De jeugdwerkeloosheid tussen 15 – 24 jaar ligt rond de 55% en een korting op de pensioenen van 10%.

    Like

    1. Tja, schuldenbergen en uitstaande leningen aangegaan in een periode dat bijna iedereen dacht dat de bomen tot in de hemel groeiden en dat het alleen maar beter kon. Zou het niet goed zijn om dat verleden af te sluiten op een manier dat het verlies eerlijk wordt verdeeld? Eerlijk door het grootste deel van de pijn daar te leggen waar in die periode ook het grootste plezier zat? En zijn niet het gros van de Grieken en het gros van de Nederlanders.

      Like

  4. Ik ben het met je eens, er is gewoon te weinig werk. Of anders gezegd: er zijn te weinig banen om iedereen die dat wil fulltime te laten werken. Banen creëren is eigenlijk gek, thuis zeg je ook niet: “Laat ik de huishouding en de klussen maar eens zo omslachtig doen dat ik er meer werk aan heb.” Is het creëren van banen economisch eigenlijk wel mogelijk? Maak je dan niet een economische fout? (Ik ben geen econoom.)
    Iedereen wil werken. Het beschikbare werk moet dus eerlijker verdeeld worden. Dat lijkt mij de oplossing. Minder uren werken, met natuurlijk naar rato lager salaris, anders maak je een macro-economische fout. Iedereen die meer dan 30 uur werkt is asociaal. Dat moet de norm worden!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s