Uitgelicht

Kleurrijke mensen

In zijn column in de Volkskrant schrijft Stephan Sanders over de film Get Out. Ik heb de film zelf niet gezien dus ik kan er niet over meepraten. Wel stelt Sanders een interessant punt aan de orde: “We spreken hier over de ‘bounty’, de namaak zwarte, die eigenlijk van binnen ‘wit’ is. De aantijging is niet alleen populair in zwarte kring, ook steeds meer witte mensen menen dat ze onderscheid mogen maken tussen ‘echte’ en ‘onechte’ zwarten.” Echte en onechte witten en zwarten suggereert dat er een norm is waaraan je moet voldoen om wit of zwart te zijn.

Bron: Pexels.com

Daarmee zijn we er nog niet. Er is nog een ander onderscheid, zo las ik in een artikel van So Roustayar bij Joop. Roustayar maakt zich in zijn artikel druk over de laatste Amsterdamse Pride. Die blonk, aldus Roustayar, uit door hypocrisie. In zijn betoog spreekt hij over: “twee trans-sekswerkers van kleur die de Pride begonnen.” Het logische deel van mijn brein ging met deze uitspraak aan de slag. Als er ‘mensen van kleur’ zijn dan zijn er dus ook mensen zonder kleur, de ‘kleurlozen’. Van Dale geeft twee betekenissen voor kleurloos, als eerste de logische ‘zonder kleur’ en als tweede ‘Saai: een kleurloos bestaan.’ Door de manier waarop Roustayar het opschrijft zet hij mensen bewust of, en dat hoop ik voor hem, onbewust, weg als ‘saai’. Benieuwd naar deze categorie mensen, stelde ik die vraag aan de auteur. Alleen kwam die op een of andere reden niet door de censuur van de Joop-redactie.

De manier waarop het is geformuleerd geeft echter wel een indruk wie die ‘kleurlozen’ moeten zijn, dat moeten de ‘witte’ mensen zijn. Als dit is wat Roustayar bedoelt, dan krijg ik daar niet zo’n prettig gevoel bij. Als ik niet tot de categorie ‘van kleur’ behoor dan voel ik mij hierdoor behoorlijk op mijn edele deel getrapt. ‘Witten’ zijn de vroegere ‘blanken’. Het woord ‘blank’ kan niet meer omdat het de ‘blanken’ op een voetstuk plaatst, zo betogen de voorstanders van het woord ‘wit’. ‘Blank’ zou immers rein en onbedorven zijn. Maar behoren daartoe dan ook de zwarten die ‘wit’ van binnen zijn? En hoe zit het met de witten die van binnen ‘zwart’ zijn? 

Ik word moe van en mijn haren gaan steeds meer rechtop staan van ergernis van dergelijk hokjesdenken. Hokjes waarin mensen worden gestopt op basis van kleur, seksuele voorkeur of het ontbreken ervan, dichtbij of ver af van de ‘grachtengordel’ enzovoorts. Maar ja, volgens de aanhangers van de ‘intersectionaliteit’ is het nodig omdat dit je ‘identiteit’ bepaalt daarmee ook de eventuele voorsprong (privilege) of achterstand.  Dat is allemaal in assen weer te geven en je identiteit wordt bepaald door de plek waar die assen zich kruisen. Zo wordt bepaald wie jij bent en wat je waarom moet vinden. Voldoe je er niet aan dan kun je een ‘bounty’ zijn. 

De aanhangers van dit ‘kruispuntdenken’ strijden voor de gelijkheid, gelijke behandeling en tegen racisme en discriminatie. Een goede strijd waarbij ze mij aan hun kant vinden. Alleen vraag ik me af of hun middel, deze theorie, wel bijdraagt aan dat doel? Zou je gelijkheid bereiken door iedereen te verdelen in hokjes? Nee, ik ga er toch maar vanuit dat ieder mens kleurrijk is. Een unieke persoon die vanuit dat kleurrijke kleur geeft aan zijn leven en zo ook aan dat van een ander.  

Egoïst, narcist, …. elite!?

Een van de meest gebruikte woorden van 2016 en ik verwacht dat het ook in 2017 nog heel vaak wordt gebruikt. Ik heb niet geturfd, maar het zou best wel eens in de top tien van 2016 kunnen staan. Het woord elite. Als we het moeten geloven is alle ellende in de wereld, en misschien ook wel in het heelal, de schuld van de elite.

eliteFoto: Het Financieele Dagblad

Volgens Vandale is de elite een  “kleine groep van voorname mensen.” Wikipedia, de ‘democratische encyclopedie’ valt bij: “een kleine groep in een maatschappij, met buitengewone kwalificaties of privileges, waardoor zij op een bepaald vlak de hoogste positie inneemt. Zo kan er sprake zijn van onder meer politieke, militaire, economische en culturele elites.” Dus mensen die de hoogste posities innemen, die uitverkoren zijn.

Behoren kamerleden erbij? Ze zijn immers voornaam, zitten op een hoge positie omdat ze wetten voor ons allemaal vaststellen? Dat kan ik niet, ik kan er alleen maar iets van vinden en dat kenbaar maken. Zelf lijken ze daar anders over te denken. Menig kamerlid ‘vervloekt’ de elite en suggereert er niet bij te horen. Neem bijvoorbeeld Wilders die Tweet: “Heeee linkse media, elite, diensten en justitie: luister goed …” Of de SP die in haar verkiezingsprogramma schrijft: “Dat de politiek er niet alleen is voor de elite, maar voor iedereen.” Een waarheid als een koe, maar het suggereert wel dat volksvertegenwoordigers, die toch door ons zijn gekozen en dus ‘ uitverkoren’, niet tot de elite behoren. Die bestaat volgens de partij uit: “de directeuren en bestuurders.” 

Ontkennen zij het bestaan van een politieke elite? Of bestaat die wel maar horen ze er zelf niet bij. Als dat zo is, welke politici behoren dan wél bij de elite? De regeringspartijen misschien?  Premier Rutte denkt daar anders over, zo valt in Trouw te lezen: “In mijn achtergrond zit echt 0,0 procent elite. Ik herken me er niet in. Ik kan mijn tijd maar één keer uitgeven. Als het me om me, myself and I ging, dan kon ik ook wel andere dingen verzinnen om te doen, waarbij je niet iedere dag de grond in wordt geschreven.” Als premier is hij toch de politieke leider van Nederland, de ‘hoogste’ persoon en toch geen elite? Wie blijft er dan nog over als ‘elite’?

Maar wacht eens, zegt hij dat het bij de elite alleen maar draait om ‘me myself and I’? Dat is een heel andere definitie van elite. Is elite dan synoniem met egoïst? Met narcist?