Uitgelicht

De drol en het strikje

Bedrijven gebruiken marketing om hun producten op een specifieke manier in de markt te zetten. Zo is RedBull sponsor van zeer veel sporten. Ze sponsoren verschillende voetbalclubs, natuurlijk het Formule 1 team van Max Verstappen, zie zijn actief in de motorsport en sponsoren allerlei bijzondere niche-sporten. RedBull profileert zich zo als sportief terwijl het ongezonde drankjes aan de man brengt. Vandaag stootte ik op een wel heel bijzondere manier van marketing van de gemeente Rotterdam.

Park de Twee Heuvels, Rotterdam.

Op LinkedIn kwam het volgende bericht voorbij: “Aan de rand van Park de Twee Heuvels moeten straks tussen de 20 en 32 hoogwaardige koopwoningen komen. De marktselectieprocedure voor de verkoop van de locatie voor de woningen is op 4 juli gepubliceerd. De woningen krijgen een kleinschalig, parkachtig karakter, waarbij de nadruk ligt op natuurinclusief bouwen.” Tot zover niets bijzonders. Nou ja, een park (zie foto) opofferen voor woningbouw is niet niks. Dan klinkt ‘aan de rand van’ toch een stukje minder erg. Zeker als er ‘natuurinclusief’ wordt gebouwd. Wat moet ik me daarbij trouwens voorstellen?

Echt bijzonder wordt het pas met de volgende en laatste zin: “Door de komst van de woningen zijn er straks extra ogen en oren in het park, die de veiligheid moeten vergroten.” Door die woningen zijn er meer ogen en oren en die ‘vergroten de veiligheid’ in het park. Een heel bijzondere onderbouwing van een besluit om een park op te offeren ten faveure van mensen met een flink gevulde beurs. ‘Hoogwaardig’ is immers een eufemisme voor ‘zeer prijzig’. 

In een eerste reactie vroeg ik mij af waarom dan niet het hele park vol wordt gebouwd met woningen. Als je de dan ‘nieuwe randen’ ook weer bebouwt dan zijn er immers nog meer ‘ogen en oren’. Logisch gevolg is dat het maximaal veilig is in het park als er geen ‘randen’ meer zijn. Dan is het park er meer en daarmee is de veiligheid maximaal. Dan toch doorgeredeneerd op dit argument. Als de veiligheid toeneemt als er meer ‘ogen en oren’ zijn, hoe kan het dan dat in stedelijk gebied, dus daar waar veel ogen en oren zijn, de onveiligheid zoveel groter en de criminaliteit zoveel hoger is?

Probeert de gemeente Rotterdam niet gewoon een drol te verfraaien door er een mooi strikje om te doen? 

Groot in kleinheid

Formule 1-coureur Max Verstappen heeft een rechtszaak gewonnen tegen de online-supermarkt Picnic, zo valt in menig krant te lezen. Picnic maakte een parodie op een spotje van de Jumbo. In het Jumbo spotje bezorgt Verstappen met zijn formule1-bolide boodschappen voor Jumbo. Jumbo wil hiermee waarschijnlijk de nadruk leggen op hun snelle service. In picnics parodie gaat iemand die op Verstappen lijkt en gekleed gaat in een racepak met een klein Picnic-autootje rustig rijdend de boodschappen bezorgen met als moto:

“Als je op tijd bent, dan hoef je niet te racen.” 

Jumbo nam geen aanstoot aan de parodie en liet het passeren. Immers wie geschoren wordt moet stilzitten. Verstappen kon de parodie niet waarderen en spande een rechtszaak aan omdat zijn portretrecht was aangetast. Hierin heeft de rechter Verstappen gelijk gegeven.

knippen

Foto: Pixabay

Nu ben ik geen rechter en ook geen kenner van het portretrecht. Het vonnis roept toch wat vragen bij mij op. Om maar meteen met de deur in huis te vallen: hoe zit het dan met het portretrecht van de man in het Picnic-spotje? Dat hij hetzelfde postuur heeft, dezelfde haarkleur en hetzelfde silhouet, wat kan hij daar aan doen? Wordt die man door dit vonnis niet in zijn portretrecht aangetast? Want wordt hij zo niet ingeperkt in zijn mogelijkheden om iets met zijn portret te doen? Wat zou er zijn gebeurd als deze man Verstappen had aangeklaagd? Je zou immers met evenveel recht van spreken kunnen claimen dat Verstappen inbreuk heeft gemaakt op het portretrecht van deze man door in de Jumbo-reclame op te treden.

Of de Picnic-man iets heeft overgehouden aan zijn optreden weet ik niet. Veel kan het niet zijn want het spotje schijnt maar tweehonderd euro te hebben gekost. Dat is waarschijnlijk minder dan dat de lucht in een van de banden van Verstappens formule 1-bolide kost en Verstappen zal er niet eens voor zijn bed uit komen. Of Verstappen een groot coureur wordt die vele races en kampioenschappen wint, moeten we afwachten. Kunnen we nu wel al concluderen dat Verstappen groot is in zijn kleinheid?

 

Loyaliteit

In Turkije is een referendum gehouden, dat zal jullie niet zijn ontgaan. Ook in Nederland konden stemgerechtigden laten weten of ze het eens waren met de voorstellen of niet. De uitkomst van dat referendum heeft niet alleen gevolgen voor Turkije, maar ook voor Nederland, zo viel te horen op Radio1 bij het programma Nieuws en Co. Een van die gevolgen is dat de ‘loyaliteitsvraag’ weer wordt gesteld. Die luidde ongeveer als volgt: ’Hoe loyaal ben je aan Nederland als je JA stemt en dus voor de ‘afbraak van de ‘democratie’ in Turkije?’

dubbele loyaliteit

Illustratie: Trouw

Het gaat mij even niet om het al dan niet democratische karakter van Turkije na het referendum. Dat laat ik graag aan anderen over, of aan mezelf, maar nu even niet. Het gaat mij om ‘loyaal zijn aan’ Nederland of welk ander land. Aan de ‘loyaliteit’ van mensen met twee paspoorten wordt immers ook getwijfeld. Hoe doe je dat, loyaal zijn aan een land in het algemeen en Nederland in het bijzonder?

Sta je dan te juichen als het Nederlands elftal wint of als Epke de rekstok vijf keer achterelkaar loslaat, weer vastgrijpt en olympisch goud wint of Max Verstappen de Grote Prijs van Spanje wint? Als dat zo is, dan kan aan de ‘loyaliteit’ van veel mensen worden getwijfeld.

Ben je loyaal aan een land als  je de maatregelen van de regering toejuicht en verdedigt? Erdogan, maar ook Trump lijken dit loyaal te vinden. Als dit loyaliteit is, dan mag aan de loyaliteit van velen worden getwijfeld, om te beginnen aan de loyaliteit van de Ballonnendoorprikker. In diverse schrijfsel heb ik immers kritische vragen gesteld bij regeringsmaatregelen.

Ben je loyaal aan een land als je trouw belasting betaalt en de wetten respecteert? Waarom zouden we dan juichen met de successen van Max Verstappen? Hij woont inmiddels in Monaco en dat is vast niet alleen vanwege de zee en het mooiere weer. Verstappen is niet de enige zoals de Panama-papers uitwijzen en de vele Nederlanders in Brasschaat laten zien.

Toch verwarrend dat ‘loyaal’ zijn aan ‘je land’, zelfs als je maar één paspoort en nationaliteit bezit.