“Die stemming is op zichzelf het probleem niet want, want beide kabinetsvoorstellen zijn daar vrijwel zeker van een Kamermeerderheid,” zo is te lezen in de Volkskrant. Een van die twee voorstellen betreft het Belastingplan. Dat zou op een nipte meerderheid in de Tweede Kamer kunnen rekenen want: “Eerder deze week bevestigden 50Plus, de ChristenUnie en de Groep Markuszower dat ze het belastingplan kunnen steunen. Samen met de coalitie zijn dat 78 Kamerzetels.” Geen problemen dus want er is een meerderheid. Dat ‘geen probleem’ is, gaat mij wat te ver vanwege juist de steun van de Groep Markuszower.
Een bijzonder groepje, die groep Markuszower. Bijzonder als eerste vanwege de naamgever en leider van deze bende. Gidi Markuszower, een joodse-Nederlander die in woord en daad blijk geeft van het hebben van, zoals Wilders verwijtend over Kamerleden die ook de Turkse of Marokkaanse nationaliteit hebben, dubbele loyaliteit. Nou ja dubbel, eerder een anderhalve want Markuszower komt meer op voor de belangen van Israël dan voor de belangen van het Nederlandse volk. Deze man met een dubbele loyaliteit was jarenlang een van Wilders’ getrouwen.
Gidi, of beter gezegd Gideon Markuszower heeft zijn naam te danken aan de bijbelse figuur Gideon. De bijbelse Gideon wilde de Israëlieten bevrijden uit handen van de Midjanieten en Amalekieten. Hij verzamelde een leger van een paar duizend man en wilde ten strijde trekken. Toen kreeg hij een bericht van God. Een beetje zoals Math Herben begin deze eeuw een ‘lijntje met Pim’ had, de vermoorde politicus Pim Fortuyn. Herben kreeg via dat ‘lijntje’ door dat Pim voor de aanschaf van de F35 straaljager, de Joint Strike Fighter was. Gideon kreeg via zijn lijntje van God te horen dat 300 man genoeg was om de strijd te winnen. Dat deed hij en won. Daarmee werd de bijbelse Gideon naamgever van het begrip Gideonsbende, een kleine groep van strijders die de voorhoede vormen van een grotere groep. Een beetje de professionele revolutionairen waar Lenin zijn vertrouwen op vestigde.
Nu is er met Gideon Markuszowers bende iets bijzonders aan de hand. Die bende, of groep zoals ze zichzelf noemen, zit zeven personen sterk in de Tweede Kamer. Naast naamgever Markuszower zijn dat Hidde Heutink, René Claessen, Nicole Moinat, Annelotte Lammers,Tamara ten Hove en Shanna Schilder. Deze zeven stapten krap drie maanden na de verkiezingen uit de PVV omdat ze zich niet in de lijn van Wilders konden vinden. Een vreemde constatering omdat de PVV de lijn Wilders was en is en die lijn was na de verkiezingen niet anders dan ervoor. Vooral bijzonder is het dat de vier laatste afsplitsers in het hierboven genoemde rijtje op het moment van afsplitsen net drie maanden in de Kamer zaten. Deze zeven, die gekozen zijn op de slippen van Wilders en zijn programma, weten nu beter wat Wilders wil dan Wilders. Wilders en zijn PVV laten tot nu toe weten zich niet te kunnen vinden in het voorliggende belastingplan. Bij afsplitsing gaf Markuszower immers aan dat: “er van ideologische verwijdering geen sprake,” is: “inhoudelijk zijn er geen verschillen met de PVV.” Die lijken er nu wel te zijn.
Echt bijzonder wordt het als je je realiseert dat 7 Kamerzetels overeenkomt met het vertegenwoordigen van 4,67% van de Nederlandse kiesgerechtigden en dus ongeveer 625.000 Nederlanders. Kijken we naar de verkiezingsuitslag dan zien we dat Markuszower 1.738 stemmen behaalde, Heutink 609, Claessen 1.919, Moinat 190, Lammers 6.967, Ten Hove 906 en als tweede op de lijst Wilders Schilder 20.426. Bij elkaar 32.755. Om de kiesdeler te behalen waren er zo’n 70.900 stemmen nodig. Het Nieuw Sociaal Contract, de partij die net zo snel opkwam als onderging behaalde meer stemmen (39.408) dan deze zeven Kamerleden. Gideons bende is daarmee alles behalve een Gideonsbende. Het is geen voorhoede van een grotere groep en ook zeker geen voorhoede van ‘professionele revolutionairen’. Het is een groepje van zeven die vooral zichzelf vertegenwoordigen.
Dit laatste maakt de stemming wel een probleem. Het kabinet laat een belangrijke keuze afhangen van een groep Kamerleden die nog geen halve Kamerzetel vertegenwoordigen. Getalsmatig mag het in de Tweede Kamer dan wellicht ‘geen probleem’ zijn. Democratisch is het wel een probleem. Dat mag het kabinet zich aanrekenen. Dat mag in het bijzonder de VVD zich aanrekenen want die lijkt hierop aan te sturen. En vooral de politiek leider van de VVD, Dilan Yeşilgöz-Zegerius, mag zich dat aanrekenen.
