Angst, IS en het marktplein

markt(Foto: denhaagfm.nl)

“Zolang jullie blijven bombarderen, zullen jullie niet in vrede leven. Jullie zullen zelfs bang zijn om naar de markt te gaan.” Dit schijnt in een videoboodschap van IS aan Frankrijk  gezegd te zijn, zo las ik in de Volkskrant. Na de treurige gebeurtenissen in Parijs werd die video vrijgegeven. Inderdaad kan IS aanslagen plegen en mensen doden. En ja, dat kan het op een gruwelijke en laffe wijze. Laf om een theater of restaurant binnen te lopen en daar in het rond te gaan schieten op ongewapende mensen. Laf om de redactie van een krant binnen te vallen en daar hetzelfde te doen. Dat kan het allemaal. En ja, er zullen vast nog meer van dergelijk treurige acties volgen. Acties die ons weer zullen schokken.

Eén ding kan IS in ieder geval niet! Het kan niet bepalen dat wij bang zijn! Die macht heeft IS niet. Die macht heeft niemand! Dat bepaalt ieder van ons voor zichzelf! Wij bepalen zelf of we bang zijn om naar de markt te gaan! Of we bang zijn om naar het theater, een restaurant of een voetbalwedstrijd te gaan!

Laten we ons bang maken? Laten we ons angst inpraten, waardoor we niet meer naar de markt durven? Als we dat doen dan heeft IS gewonnen. Of zeggen we: ‘wij gaan gewoon naar de markt, een restaurant en naar een sportwedstrijd! Wij gaan want dit is onze manier van leven en die laten we ons door jullie niet afnemen’!

Laten we onze kracht inzetten! Ons geloof in de vrije open samenleving! Als het waar is wat Adjiedj Bakas in februari in de Volkskrant schreef dat: “Wat IS betreft is nu de tweede geprofeteerde kalifaatperiode begonnen. Die luidt ook het begin in van het Einde der Tijden, dat gepaard gaat met een massale en apocalyptische strijd tussen de troepen van het kalifaat en de ongelovigen. Laten we dan massaal naar de markt gaan en IS uitnodigen om ook te komen. Dan kunnen we met elkaar in gesprek gaan. Dan kan IS ons met woorden proberen te overtuigen van hun gelijk. Mocht hen dat niet lukken en IS wil het uitvechten, laten we het dan op de markt uitvechten. Uitvechten met blote handen! Dan bekorten we de strijd en kunnen we daarna verder! Als IS werkelijk gelooft in de kracht van haar boodschap dan neemt ze deze uitnodiging aan!

Slechte raadgever

“Het is onacceptabel dat een veroordeelde terrorist spreekt in een Nederlandse moskee. Dat zeggen VVD-Tweede Kamerleden.” De Tweede Kamerleden hebben vragen gesteld, omdat een moskee in Geleen een voor terrorisme veroordeelde spreker heeft uitgenodigd. Op het eerste gezicht denk je: waar is die moskee mee bezig? En goed dat de Kamerleden in actie komen! Dat is ook de teneur uit het krantenartikel in De Limburger.  Toch wringt het.

democratie(foto: ejbron.wordpress.com)

Het wringt, omdat er met twee maten wordt gemeten. Een voor ontvoering, afpersing en vast nog meer misdaden veroordeelde Amsterdamse crimineel wordt op de nationale TV in de schijnwerpers gezet. Een voor terrorisme veroordeelde mag niet spreken in een moskee.

Het wringt, omdat iemand die veroordeeld is en zijn straf heeft uitgezeten in een rechtstaat een nieuwe kans moet krijgen. Door iemand te weigeren, omdat hij is veroordeeld, wordt hem die kans ontnomen. Zo wordt iemand voor altijd een paria met alle gevaren van dien.

Het wringt, omdat politici die zich hard maken voor de vrijheid van meningsuiting en die tegenwoordig vinden dat alles gezegd mag worden, nu iemand willen verbieden om te spreken.

Het wringt, omdat iemand het spreken onmogelijk wordt gemaakt zonder dat bekend is wat hij gaat zeggen. Ja, hij is veroordeeld voor terrorisme, maar wil dat bij voorbaat zeggen dat hij terrorisme gaat verheerlijken? Misschien wil hij wel het tegendeel doen en dan zou het een gemiste kans zijn. Wie kan beter iets vertellen over de waanzin van terrorisme en extremisme dan een op zijn schreden teruggekomen terrorist of extremist.

Je mag van politici verwachten dat ze vertrouwen hebben in onze democratische rechtstaat en dat ook uitstralen. De reactie van deze politici straalt angst uit en angst is een slechte raadgever!

Prikker, donderdag 9 juli 2015